In de zuivelindustrie is het een eerste principe om kalveren elektrolyten te geven als onderdeel van een uitgebreid gezondheids- en welzijnsprogramma. De meeste boeren en kalverhouders begrijpen dat elektrolyten gunstig zijn voor een gestrest of uitgedroogd kalf. Het kan echter ongebruikelijk zijn dat diezelfde persoon begrijpt hoe hij de allerbeste elektrolyt voor kalveren kiest of hoe hij een waardeoordeel kan vellen over welke elektrolyt het beste is, afhankelijk van de omstandigheden.
Het idee van elektrolyten
Het idee van elektrolyten begon als aanvullende therapie bij kinderen die door cholera waren uitgedroogd. Onderzoekers van de Universiteit van Florida introduceerden het bij atleten en brachten het onder de naam Gatorade.®In wezen werd gedacht dat zout, suiker, kalium en chloride alles waren wat nodig was om rehydratatie te ondersteunen. Nu weten we meer, maar sommige producten die worden gebruikt bij rehydratatietherapie voor kalveren volgen nog steeds dezelfde verouderde strategieën.
Stress versus schuren
Stressvolle gebeurtenissen voor kalveren zijn onder andere, maar niet uitsluitend, extreme temperaturen, transport, vaccinatie, onthoornen, spenen, dieetverandering en (her)socialisatie. De eerste levensweken kunnen zeer stressvol zijn, maar bepalen uiteindelijk hoe het dier de rest van zijn leven zal presteren. Dergelijke stressfactoren zijn de reden waarom veel boeren en kalverhouders ervoor hebben gekozen om als routinematige managementpraktijk een elektrolyt aan het dieet van hun kalveren toe te voegen. Elektrolyten worden meestal tussen de melkbeurten door aangeboden. Deze producenten erkennen het belang van waterinname voor de voeropname en hoe routinematige elektrolyten de waterinname en -absorptie kunnen stimuleren.
Kalveren die slijm produceren, zorgen voor een vuilere situatie. Kalveren die slijm produceren verliezen meer vocht en belangrijke elektrolyten, namelijk natrium (Na), kalium (K) en chloride (Cl), waarbij natrium het meest cruciaal is. De beste elektrolyten bevatten aminozuren, zoals glycine, en andere ingrediënten die de natriumopname bevorderen. Elektrolyten van hoge kwaliteit hebben ook de juiste osmolariteit om een goede opname in het maag-darmkanaal te stimuleren. Dit kan een delicate evenwichtsoefening zijn, aangezien elke voedingsstof die aan een elektrolyt wordt toegevoegd de osmolariteit kan verhogen. Ten slotte moet een buffer worden toegevoegd om de acidemie waar kalveren mee te maken hebben te ondervangen. Niet alle buffers zijn gelijk en universitaire experts hebben vastgesteld dat natriumacetaat de beste en natriumbicarbonaat de slechtste is.
De meest vooruitstrevende bedrijven van vandaag gebruiken een elektrolytenstrategie met twee niveaus. Een eenvoudige elektrolyt, ontworpen om de wateropname en -opname te stimuleren, wordt gebruikt in stressvolle situaties zoals hierboven beschreven en wordt routinematig gevoerd. Kalveren die last hebben van spijsverteringsproblemen of diarree krijgen een elektrolyt die speciaal is samengesteld om aan hun behoeften te voldoen, inclusief een buffer. Stem uw elektrolytensupplementatie af op de behoeften van een kalf in een bepaalde situatie en ontwikkel schriftelijke protocollen om dat product op de juiste manier en tijdig te verstrekken.
Voor het eerst gepubliceerd in DCHA Heifer Notes. Lees hier het artikel.